ประวัติเมืองสะหวันนะเขตและอาหารการกินของพื้นเมือง

27703

เริ่มในสมัยขอมเรืองอำนาจ เมืองนี้มีชื่อว่าสุวรรณภูมิประเทศ เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ในปี พ.ศ. 2120 ท้าวหลวงและนางสิมได้อพยบผู้คนจากภาคเหนือลงมาตั้งหมู่บ้านชื่อว่าบ้านหลวงโพนสิม ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันประมาณ 18 กิโลเมตร เส้นทางเดียวกับไปพระธาตุอิงฮัง ครั้นถึง พ.ศ. 2185 ท้าวสิมพลีบุตรชายได้พาชาวบ้านหลายสิบครอบครัวแยกออกไปตั้งเมืองใหม่เป็นชุมชนริมฝั่งแม่น้ำโขงประวัติการก่อตั้งเมืองสะหวันนะเขตยังเกี่ยวพันกับการก่อตั้งจังหวัดมุกดาหารในฝั่งไทย เพราะชาวบ้านที่อพยบมาจากบ้านโพนสิมได้ข้ามไปตั้งบ้านเรือนทางฝั่งขวาแม่น้ำโขงแล้วก่อตั้งเมืองมุกดาหารขึ้น ในเขตตัวเมืองสะหวันนะเขตในปัจจุบันแต่ก่อนเรียกกันว่า บ้านท่าแฮ่(ท่าแร่) เพราะอุดมสมบูรณ์ด้วยแร่ธาตุและทองคำ ซึ่งชื่อของแขวงสะวันนะเขต มาจากคำว่าสุวรรณ ที่แปลว่าทอง รวมกับเขตต ที่แปลว่าเขตแดน จึงหมายถึงดินแดนแห่งทองคำ แต่ผู้ปกครองแขวงสะหวันนะเขตสมัยฝรั่งเศสปกครองได้เลือกเอาคำศัพท์ว่าสวรรณ (สะหวันนะ) ซึ่งแปลว่าดินแดนแห่งสวรรค์แทน จึงได้ชื่อว่าสะหวันนะเขตมาแต่บัดนั้น

ซึ่งในปัจจุบันคนลาวไม่เรียกแขวงสะหวันนะเขตว่าสุวรรณเขตอีกแล้ว มีแค่เอกสารเก่าของไทยที่เรียกชื่อเมืองนี้ตามความเข้าใจของตนเองเอกสารราชการไทยสมัยใหม่ก็เรียกสะหวันนะเขตจึงน่าจะยกเลิกการเรียกชื่อแขวงนี้ว่าสุวรรณเขตในวิกิพีเดียเพื่อลดการเข้าใจกำกวมสับสน เมื่อลาวตกเป็นประเทศอาณานิคม ฝรั่งเศสได้สร้างเมืองสะหวันนะเขตให้เป็นศูนย์กลางทางการปกคองที่สำคัญแห่งหนึ่งของลาว รอบตัวเมืองแขวงสะหวันนะเขต มีร้านอาหารไทย จีน เวียดนาม และยุโรปให้เดินเลือกตามถนนแทบทุกสาย หากต้องการทานปลาเผาสดๆจากแม่น้ำโขง สามารถเลือกร้านอาหารริมฝั่งโขงใกล้กับด่านศุลกากรสะหวันนะเขตได้ ส่วนอาหารยุโรปก็มีห้องอาหารลาว – ปารีส ตกแต่งสวยงามสไตล์อาคารจากฝรั่งเศส ส่วนใครที่ชอบทานเฝอ ร้านนางเอียมที่ถนนท่าดอนเป็นร้านที่มีชื่อเสียงมากที่สุด

Comments are disabled